Tolga: anneni çağır bakalım
Ada: eceee gel.!
Her şeyi hayet güzel anlayan minik prensesim bizimle kendi lisanıyla konuşmaya devam ediyor. Süte "emma" derken birde kısaltma uydurmuş "ma" diyor sadece artık. "Dün ma ne süt mü istiyorsun?" dedim "emma" diye cevap verdi:)))
Bu hafta içi babanesi ve dedesi bizdeydi, bol bol hasret giderdiler.
Dün öğle yemeğinden sonra caddede yürüyüş yaptık. İkindi kekini biz çay içerken marmaris büfe de yedi. Marmaris büfe bir köşesine ikeadan aldığı oyuncaklar, masa ve sandalyeler ile güzel bir köşe oluşturdu, bu aralar orada çok rahat ediyoruz.
Bugün de yemekten sonra babasıyla yürüyüşe çıktılar. Döndüğünde börek yedi ve birlikte balkonu yıkadık. Çok eğlendi balkonu yıkarken, yerlere bile yattı. Havalar biran önce biraz daha ısınsa balkonda bol bol su aktiviteleri yapacağız. Havuzumuzu şimdiden aldık..

Çiçekleri sulamak bahane, suyla oynamak şahane :) 

Minik prenses hızla büyümeye ve her gün yeni muzurluklar keşfetmeye devam ediyor. Bu ay iş açısından biraz yoğun geçiyor, tabii ben de Adayla yeterince ilgilenememenin sıkıntısını oldukça hissediyorum. Ada çok uyumlu ve huzurlu bir bebek o yüzden çok sıkıntı yaşamıyorum, ama ben hiç böyle hayal etmemiştim anneliğimin ilk yıllarını...
Bu arada yazacak fırsat bulamamıştım unutmadan not edeyim, bu yıl ikinci anneler günümdü ve çok güzel geçti. Küçük kızım ve babasıyla keyifli bir gün geçirdik.

Geçenlerde Seval Teyzeme gitmiştik, çıkarken asansör bekliyorduk. Elini asansöre uzatmış, teyzeme bakıp "aç" dedi çok net bir şekilde.
Şimdilik bir daha başka bişey söylemedi.

16 aylık.!

Bu aralar çok yoğunduk yine, ama bu sefer iş yoğunluğuydu. Bir de üçümüz birden nezle olduk. İlk Ada oldu, sonra Tolga ve ben. Ben baştan üşüttük heralde diyordum ama Adanın burnu bir kaç gün geçmeyince Dr.umuza gittik. Enfeksiyonmuş. Hala tam geçmedi, üçümüzde burnumuzu çekip duruyoruz ve üçümüz de çok yorgunuz. Bunun ispatı Adanın bile bu sabah 9.45'e kadar uyuması:) Çoook uzun zamandır ilk defa kendi kendime uyandım ve kendimi gerçekten dinlenmiş hissettim. Genelde, Ada uyandığında yatağından "anni, anni, ecee,ani,ece..." diye sesleniyor. gidip altını değiştirip bizim yatağa alıyoruz. Biz ayılana kadar yatakta üçümüz oynuyoruz. Tabi, sonra bizim ufaklık uyanalı yarım saat kadar olunca acıkmaya başlıyor ve kahvaltı hazırlıkları ve günün bütün koşuşturması başlıyor böylece..
Bu arada bir de göz dr.una gittik, ilk ölçümlerden düşük çıktı. Şimdilik gözlük kullanmamıza gerek yokmuş, ama takip edeceğiz.
Bugün işlerimizi bitirdikten sonra markete giderken Adayı biraz caddebostan sahilde yürüttük. Bir ara babasıyla benim aramda kollarını açıp bir bana bir babasına gidip gelip - koşup koşupsarıldı. Çok şekerdi, çok hoşumuza gitti tabii..

Tolga Lale festivali başladı falan diyordu, Zülal teyzemde Emirganda Laler çok güzel olur deyince bizde kalktık sabahın köründe yollara düştük, Emirgan korusunda Lale festivalini görmeye gittik. İyiki gitmişiz,iyiki de erken gitmişiz, çok güzeldi. Ada oradan oraya koşturdu çimlerin üzerinde. Çiçeklere dikkatle baktı, "aaaa, aaaa" deyip durdu kibarca ellerken. Artık birlikte fotoğraf çekilmek, Adayı duruken yakalamak çok zor.!

Bu hafta çok sosyaliz, haliyle Ada da çok memnun bu durumdan. Dün önce Zafer-Nesrin ve Ömer ile buluştuk caddede. Biraz yürüyüş yapıp simit yedi Ada. Tam Ömeri uyutmuştuk Esra ve Hüma geldiler. Onlarla da uzun bir yürüyüş yaptık önce. Tabi Ada bu kadar yürüyüşe dayanamayıp uyudu bir ara. Hüma direndi:)) Ada uyurken o bizimle yemek yedi. Çok olmuştu Esra ile görüşmeyeli Adanın uyumasını fırsat bilip, bol bol lafladık. Ada uyanınca parka gittik, salıncağın yüzüne bakmıyor bu aralar, gözü hep kaydırakta ve merdiveblerde. Bol bol kaydık eve döndük. Hüma 9,5 aylık, henüz ayaklanmadığı için pek iletişim kuramadılar. Ama ikiside sakin ve yavaş huylu görünüyor şimdilik, ilerde iyi anlaşırlar inşallah.

Evde ikiside kendi kendine takıldı. Ada bugünlerde kimseyi yabancılamıyor, ilk defa görse bile kadınların kucağına çıkıyor, parmağını emip başını dayıyor. Tabi Esrayada aynısını yaptı, Hümayı kıskandığından yaptığını sanmıyorum, çünki çocuksuzlara da yapıyor aynısını. Bu durum benim biraz içimi burkuyor, sanki ben onu yeterince kucağıma almıyorum, ilgilenmiyorum, o da başkalarında arıyor şefkati gibi:( Bir çocuk piskoloğuna sormak istiyorum açıkçası bu durumu..

Ada ile Hüma akşam yemeklerini zor yediler, özellikle Hüma pek yiyemedi hiç uyumadığı için. Sonunda ikiside aynı saatte uyuya kaldı, biz büyükler de rahat rahat yemek yiyip sohbet etme fırsatı bulduk. Çok güzel bir gündü :))

başka resimlerde var tolganın telefonunda onlarıda bir ara yükleyeceğim, ama dışarda foto çekmeyi unutmuşuz.